woensdag 30 maart 2016, 20:48:31 uur

.

Urbi et Orbi

.

D e traditionalistische religies, katholicisme en protestantisme, zijn heel goede gebruiksmogelijkheden, om het oprukkend mohammedanisme in Europa dat meekomt met de binnentredende Syrische vluchtelingen en asielzoekers, een halt toe te roepen. Misschien zelfs, in de kiem te smoren.

Er is daarom heel recent een heel lichte toename, schoorvoetend en voetje voor voetje, waar te nemen in het aantal nieuwe leden dat zich aanmeldt bij genoemde kerkgenootschappen. Oude, aanvankelijk en al heel lang geleden weggelopen leden en sympathisanten van de kerken, willen sinds kort weer erkend en volledig deelnemend als lid geregistreerd worden. Kerkbezoek hoort er echter nog niet bij. Kaski-tellingen geven dat heel nauwkeurig aan.

De heel voorzichtige toenadering door nieuwe (oude!) leden stemt de kerk tot vreugde. Niet alleen omdat het een blijmoedige optimistische kerk is van nature. De kerk is er voor alle mensen. Of ze nu lid zijn of niet. Daarom was de zegen Urbi et Orbi, zoals die afgelopen zondag Eerste Paasdag traditioneel uitgesproken en gegeven werd door paus Franciscus, uitdrukkelijk bestemd voor alle mensen of ze nu katholiek zijn of niet.

Nadat de kwade elementen langzaam maar zeker uitgezuiverd worden en zijn binnen de katholieke kerk, lijkt de tijd aangebroken dat de kerk weer een heel klein beetje beter positief in de belangstelling komt te staan. Dat opent het perspectief naar een heel gematigde toename van activiteiten door nieuwe en oude leden binnen en buiten de kerk. Zij die wegliepen komen terug. De leiders, die het fout deden, zijn vervangen. De nieuwe mensen zijn in hun functionaliteit veel beter. Er worden dan ook veel hogere eisen aan gesteld.

Het hoorde jaren geleden tot de bon ton, je telde pas mee, als je wegliep uit de kerk. Hele volksstammen maakten zich los uit de vertrouwde en veilige omstrengeling van kerk en geestelijk leven. Zo spontaan als ze in de ontkerstening gingen, aangejaagd en gehersenspoeld door laagstaande inferieure nieuwlichters, zo verbijsterd stonden ze daarna te kijken. Omdat er niets meer over was. Ze gingen uit de kerk. Maar er kwam helemaal niets voor in de plaats.

Door absolute vervorming vermorzeling en verbrijzeling van normen waarden fatsoen leefregels en zeden verdween de maatschappelijke cohesie in de samenleving. Dankzij het weglopen uit de kerk werd de mens puur anti-sociaal. "Nood leert bidden" was het enige houvast dat nog opgeld deed. Nu langzaam maar zeker door aanslagen en dreigingen de nood steeds hoger wordt, met doden en zwaargewonden in Europese aanslag- en oorlogslocaties, leert men steeds sneller weer bidden. Het aantal begrafenissen neemt toe.
De kerkgang wordt gemaakt.

De al te moppig-navrante briefjes in de portemonnees van cafésluipers met de tekst: "In geval van nood wens ik bijstand van een r.k. kastelein" zijn verwijderd en verwisseld voor een donor-codicil.

Men houdt rekening met sterven aan het front en niet meer met leven achter de linies.

De beelden van verwoest Syrië en uitgehongerde tentenkampen spreken overtuigende taal. Men probeert dat in Europa nog wat tegen te houden. Er is echter niets, geen grenssluiting tegen opgewassen. Het werd voorspeld in de vijftiger jaren van de vorige eeuw.

Het hoofd van de FBI in Amerika heeft Nederland en Europa juist vandaag gewaarschuwd dat wat tot heden gedemonstreerd werd in terroristische aanslagen met doden en gewonden nog maar het allereerste kleinste begin is van wat ons te wachten staat.

De huidige generaties hebben geen oorlog meegemaakt en zijn er op geen stukken na aan gewend of op voorbereid.

Het is daarom juist en terecht, dat de paus in zijn Urbi-toespraak uitsluitend uitging van overkoepelend broederlijk alles overwinnend saamhorigheids-optimisme. Dat is het enige dat de kerk te bieden heeft. Lidmaatschap van kerkgenootschappen speelt daarbij geen rol.

We kunnen de vijand alleen met zijn eigen wapens verslaan. Als er dus aan de andere kant van de lijn een uiterst sterke religieus getinte saamhorigheid en afhankelijkheid is, dan zullen wij hetzelfde moeten doen. Dat kan alleen door een revival van de oude normen afspraken en grenswaarden.

Weglopen uit de kerk duurde niet lang genoeg, om terugkeer niet mogelijk te maken.

We weten wat ons te doen staat.

In geval van nood duren getrouwheid aan het eens gegeven woord en het daardoor afdwingen van respect en eer het langst.

.

.

Belangstellenden kunnen de ARD (Duitsland 1) MP4 opname van de reportage Urbi et Orbi bij mij aanvragen.

.

.

.

Jules Zollner.

.

.

.

.

Previous Home Next

_________________________________________
Klik op de ikoontjes hierboven of op de bovenkop of de foto, voor de site-voorpag. --
Twitter: --- Facebook: -- Mail: --
blog@juzonieuws.nl