Foto's rondleiding gisteren::

https://opa.cig2.canon-europe.com/s/cp/FZRcmpaKPdX

maandag 11 september 2017, 14:31:59 uur

De Ramptoestand in Heerlen

D at het erg was in Heerlen, dat was bekend. Dat het zó erg is, in de oude mijnwerkersstad, eens de rijkste van het land, dat wisten ze niet.

De deelnemers aan de stadsrondleiding van het gemeentebestuur, die gisteren werd gehouden.

De groep van ongeveer 50 man (en vrouw) kwam er in shock vandaan. Sommigen hadden tranen in hun ogen. Niemand zei wat. Ze zijn geraakt rechtstreeks in hun hart. Dat hun stad zó naar de knoppen is gegaan.

Aan de buitenkant zie je het niet. Als je door de straten loopt. De gevels van het centrum zijn een beetje bijgehouden met wat verf. Zo hier en daar.

De straatnaamborden zijn al lang niet meer te lezen. Het gemeentelijk bezemwagentje rijdt niet meer. Bij de ingang van het station zit een vuile bedelaar. Dat is de aanblik, het welkom van je stad. Daar moeten de mensen het mee doen. Een groep Chinese toeristen staat verbijsterd te kijken. Door iedereen en alles in de steek gelaten. Tot in de puntjes gekleed.
Ze draaien zich om en gaan naar huis. In Aken en in Wuppertal.
In Heerlen hebben de toeristen het wel gezien.
Er komt geen mens. Aken ligt op 15 kilometer.

Heerlen het centrum van de Oostelijke Mijnstreek. Ten prooi gevallen zoals verwacht, aan vervuiling, verwildering, vergiftiging en verwaarlozing zoals nergens anders wordt waargenomen in heel Nederland.

Er zijn plannen gemaakt voor dit centrale gedeelte van de stad bij de vleet. Ze verdwenen alle in de prullebak. Ook van de huidige, en van de toekomstige plannen die men maakt, voor Heerlen in welk opzicht dan ook, wordt er geeneen uitgevoerd.

Heerlen is verloren. De mensen trekken weg. De winkels staan leeg. Faillissementen worden uitgesproken. Ramen van winkels en woningen zijn dichtgetimmerd. Zoals in de "Kohlenpott" van Duisburg en Dortmund. Ook in de buitenwijken van de stad. Het gaat zoals verwacht. Onstuitbaar.

Binnen in de verlaten oude gebouwen en kantoren breken gevaarlijke besmettelijke ziektes uit.

Buiten aan de gevels vallen platen er vanaf.

Er bestaat doodsgevaar voor mensen die passeren.

De jeugd gaat na de studie direct de stad uit en de wijde wereld in. Niemand wil blijven. Heerlen vertoont de leegheid en gelijkheid van New Michigan en West Virginia. Daar loopt alleen een broodmagere hond, op de foto's van de straten van de televisie.

Er zijn plannen van de Hogeschool om naar Maastricht
te vertrekken en bij de Universiteit gevoegd te worden.
Fusie van Bernardinus, Grotius en Sintermeerten
kan niet meer worden tegengehouden.

"Dat het zó erg zou zijn dat had ik nooit verwacht", zei een vrouw geschokt, geëmotioneerd, in de rondleiding van gistermiddag met verstikte stem. Ze had echte tranen in haar ogen van plotseling en onverwerkbaar verdriet. Haar stad, de stad van de mijnwerkers. Haar man en kinderen.
De stad Heerlen is weg. Bestaat niet meer.

Het gemeentelijk oppositie-raadslid Roel Leers liep mee-op, en onverstoorbaar door. Het is het gemeentebestuur bekend. Dat staat machteloos. De vorige burgemeester is weggelopen en aast nu op promotie tot staatssecretaris en minister. Dat was hem in Heerlen nooit gelukt.

Heerlen mag heel blij zijn als het in het centrum een klein parkje ("CentralPARC") krijgt zoals het prachtige stadspark van Paul Depla in Breda. Die stad is dankzij dat park en de Markt uitgeroepen tot een van de allermooiste steden van het land.

Voor het met de sloop zover in Heerlen is, zijn we 10 tot 15 jaar verder. Er is geen geld om ook maar wát te doen. Het gemeentebestuur is op geen enkele wijze bij machte, om er ook maar érgens iets goeds van te kunnen maken. Ze hebben nergens verstand van, gaan nooit ergens kijken en luisteren hoe het wél moet, en zijn er alleen maar om elkaar vliegen af te vangen. Omliggende gemeenten willen niet fuseren. Het is armoe troef.

Dat is geen verwijt. Het is alleen constatering van de status quo.

Het laatste restant winkeltjes van de binnenstad wordt toekomstig bijeengeveegd in, nabij en rond het Pancratiusplein.

Daarna begint de sloop van alle gebouwen, straten en pleinen in de omgeving. Ter waarde van 25 miljoen euro. De herinrichting met wandelparken van gras. Een heel hoog hek er omheen. Ter waarde van weer 25 miljoen euro. De looptijd van het gehele project in 25 jaar.

Iets anders is er niet meer van te maken.

Heerlen en de Oude Mijnstreek zijn voorgoed verloren. En verleden tijd.






Jules Zollner.






Previous Home

___________________________________________________________________
Klik op de ikoontjes hierboven of op de bovenkop of de foto, voor de site-voorpag.
-- Twitter: --- Facebook:
Reacties: Mail: blog@juzonieuws.nl