zondag 3 september 2017, 16:05:31 uur

Orde en
regelmaat
in de
voetbalsport


D e uitspraak van de rechter, de veroordeling door het Hof, tegen de verruwing en verwonding die de spelers elkaar toebrengen, is een groot goed.

Voetballers zullen niet meer volgens de 'normale' normen en waarden kunnen worden verzekerd. Zij zullen ten aanzien van de wettelijke aansprakelijkheid en de vergoeding ziektekosten veel en veel hogere premies moeten gaan betalen.

Wedstrijden van amateurs en professionals in alle takken en afdelingen van de voetbalcompetitie en sport zullen beoordeeld en gecontroleerd worden door politie, handhaving, Openbaar Ministerie, Justitie en de Rechtspraak.

Een strafrechtelijke veroordeling die een voetballer oploopt vanwege moedwillige, opzettelijke beschadiging en verwonding, benadeling en mishandeling (tackle, sliding) en ook met voorwaardelijk opzet (zonder bedoeling te verwonden), wordt geregistreerd op het strafblad van betrokkene.

Daarmee vergooit hij zijn bestaans- en beroepsuitoefeningsmogelijkheden in de maatschappij.

Naar deze ontwikkeling is, autonoom, lange tijd toe gewerkt. De KNVB en allerlei andere voetbal-autoriteiten speciaal in Nederland, hebben gedurende een reeks van tientallen jaren gewaarschuwd. Erop aangedrongen dat de spelverruwing bij het voetbal in Nederland zou stoppen.

Niets hielp. Niets gebeurde. De scheidsrechters bleven lam. Weifelachtig. Slap en karakterloos tegen ernstige overtredingen en spelverruwing op het veld. Je bent als ouders en grootouders nog bang je kinderen en kleinkinderen naar het voetbal te sturen.

Repressieve tolerantie

"We laten het toe, om ze te kunnen pakken".
Opgemerkt moet worden, dat we ons in Nederland bevinden
in het rechtsstelsel van de repressieve tolerantie.
Dat betekent, dat pas ingegrepen wordt, nádat er iets
(strafbaars) gebeurd is, en niet ervóór.
Toezichthouders zullen dus niet vaak op de velden
aanwezig zijn. Zij zullen pas beginnen met opsporing,
aanhouding en vervolging, na aangifte.
Alleen bij "risico-wedstrijden" en "risico-clubs", met
"risico-spelers", zal politie van te voren aanwezig zijn.
Op vermoeden van onrechtmatige daad, die gepleegd zou kunnen worden.



Vrouwenvoetbal

Een heel andere ontwikkeling geeft het vrouwenvoetbal te zien. Daar komen geen slidings en tackles voor. Of bij hoge uitzondering. Dan wordt er meteen voor gefloten. Dat komt, omdat vrouwen zwakkere knieën en enkels hebben. Ze zijn veel gevoeliger voor blessures dan mannen.

Vijftig jaar geleden, in 1968 was ik trainer van een vrouwenvoetbalteam. Twee jaar daarvoor, was in Nederland de vrouwencompetitie in het voetbal opgericht. Dat gebeurde op heel kleine schaal. Ongeveer vijf verenigingen, in de noordoost-hoek van Nederland.

Ik werkte toen als journalist redacteur stad en streek van de Drents Groningse Pers, de Emmer Courant in Emmen. De hoofdredactie, bestaande uit Piebe Prins en Sijmen Alberts deelde op een ochtendvergadering mee, dat de krant meer binding met de bevolking moest hebben. De DGP was al sponsor van het mannenvoetbal van de vereniging in Emmen.

De binding met "de vrouwen van Emmen", in het voetbal, werd, verifieerbaar, aan mij toebedeeld. De sportredactie bestaande uit Will van Beveren (vader van de succesvolle zoon en national speler Jan) en Tonnie Meijerman bleef zich bezighouden met de mannen. De overigen, Boudewijn Hoving, chef, Jan Terhaar, Peter Homan, Jelle Feenstra, André Java en ik zouden de vrouwen aan de krant binden. De onderneming stelde twee busjes beschikbaar waarmee de vrouwen naar de uitwedstrijden in de competitie konden vervoerd worden.

Nu was het vrouwenvoetbal van Emmen geheel in handen van het woonwagenkamp. Buiten mijn gewone journalistenwerk legde ik dus veel bezoeken aan het woonwagenkamp af. Om met de ouders van de meisjes en vrouwen kennis te maken. Het was hartelijk en goed volk. Als je eenmaal hun vertrouwen had, raakte je dat nooit meer kwijt. Ik werd aangesteld als conditietrainer, een zeer vriendelijke filiaalhouder van een winkelketen in de stad, oud-profvoetballer werd voetbaltrainer voor de tactiek.
Ik schreef en fotografeerder er veel over.

Het was een prachtige, kostelijke tijd. Alle vrije tijd ging eraan op. Op trainingsgebied had ik veel ervaring. Ik was afkomstig uit de studenten-topsport-roeierij. Ik trainde de redactieleden ook. Iedere zaterdagmorgen een paar uur in de velden en bossen van de Emmense omgeving. Bij de vrouwen kwam het uitsluitend aan op souplesse, snelheid, fitheid, techniek, reactie, zuiver plaatsen en uithoudingsvermogen. Na twee jaar verhuisde ik naar Limburg. Een collega nam mijn taak over.

De ontwikkeling van het vrouwenvoetbal, die heel langzaam is gegaan, afkomstig uit spaarzame middelen, maakte ik "aan den lijve" mee. Het is daarom leuk, dat dit jaar het Europees kampioenschap is bereikt, door Nederlandse vrouwen.





Jules Zollner.



Previous Home Next

___________________________________________________________________
Klik op de ikoontjes hierboven of op de bovenkop of de foto, voor de site-voorpag.
-- Twitter: --- Facebook:
Reacties: Mail: blog@juzonieuws.nl