.
maandag 23 februari 2015, 20:27 u


.
Verandering en verjonging
kan je redden


.
De teloorgang van de
regio journalistiek


.
D e Godfather van de gehele Nederlandse media - wereld, Hans Laroes (oud-
baas en oubaas van het NOS-Journaal) schreef een enorm artikel over
regioverslaggeving dat in De Volkskrant van afgelopen zaterdag werd
opgenomen.

Hij had het beter niet kunnen schrijven. Het stelt niets voor. Het is van
geen enkele waarde. Nattevinger werk, en een onderzoek van lik-me-vestje
liggen eraan ten grondslag.

Feiten en cijfers, persentages en schattingen zijn oncontroleerbaar en
nergens op gebaseerd.
Toch constateert hij, dat het afgelopen is met de regionale dagbladen van
Nederland, en met de journalistiek in de regio.

Hij heeft daarin gelijk. Dagblad De Telegraaf had hem dit vijftien jaar
geleden al kunnen vertellen.

Ad Swartjes, directeur Telegraaf deelde toen aan de opgeroepen
hoofdbestuursleden van FNV en CNV mee, dat het aantal drukkerijen,
krantenondernemingen, uitgeverijen en omroepmaatschappijen in Nederland, in
het jaar 2010 zou verminderen tot de helft en in het jaar 2020 tot een
derde.

De exploitatiegegevens en voorspellingen bleven onder geheimhouding. Men
wilde echter herhaalde, eensluidende berichtenuitwisseling en communicatie
met de vakbonden voorkomen door deze unieke informatiemiddag.

Laroes heeft dus gelijk met de droge constatering dat de regionale media
zijn teruggelopen. Daarmee houdt het meteen op met de nieuwswaarde en
basis van zijn hele artikel. Het kan in de prullebak.

De oorzaak en vooruitzichten van de regionale media en sector geeft hij
niet aan. Dat is nu juist wat De Volkskrant van hem verwachtte.

NRC en Volkskrant bevinden zich al zeker een jaar in de ergste gewetens- en
voortbestaansnood. Hoofdredacties en directies worden nu iedere drie dagen
op het matje geroepen. De exploitatietekorten zijn onstuitbaar.

Bijna iedere maand staan er gewichtige hoofdartikelen van de
hoofdredacteuren in beide kranten, waarin zij zich in de grootste nood
telkens weer opnieuw afvragen waarom de krant niet verkoopt.

De nationale dagbladen blijven onveranderd teruglopen in omzet winst en
exploitatie, stijgende tekorten op de kostendekking en het
investeringsplan. Dat brengt de concerndirectie en raden van
commissarissen, aandeelhouders tot absolute razernij. Van Tillo is zeer
gevreesd en Meersch zit zwijgend schimmig tegenover hem.

De oorzaak van de terugloop in de exploitatie van de regionale dagbladen,
de media en de journalistiek is, voorzover Laroes het niet doet, kan of
weet, gauw verteld.

1.
De redacteuren komen niet meer van hun stoel en gaan niet meer over straat.
Dat is daar, waar de journalistiek hoort.

2.
EssentiČle vaktechnische specialismen als (bestuurs-)gemeenteraads-,
politie-, justitie-, en economie -verslaggeverij zijn afgeschaft.

3.
Het editiesysteem is overboord gegooid. De regiokantoren zijn uit steden en
dorpen en uit winkel- en wooncentra zijn opgeheven.

4.
Het aantal werkzame redacteuren is te oud.
Er heerst algemene botkrakende tunnelvisie.

5.
De krant brengt al niet meer datgene wat de lezer en de adverteerder wil.

Daar komt bij, dat de markt is ingestort.
Het product wordt gemaakt en verkocht tegen een dermate hoge prijs, dat het
voor de doorsnee gemiddelde gebruiker en adverteerder al lang niet meer
betaalbaar en mogelijk is.

Voor 4 procent intelligentia maken wij de krant niet.
Men heeft het adagium verlaten dat de krant gelezen en begrepen moet worden
door slechts een kind met de intelligentie van een dertienjarige.

Directeur P. Diemel van de Algemeen Dagbladgroep en Drents Groningse Pers
zei in 1970 bij een persoonlijke rondgang door zijn bedrijf, 's morgens
vroeg op de redactiezaal het volgende:

"Moet je kijken wat er gebeurt. Iedereen die 's morgens om acht uur en de
hele dag door niet op het puntje van de stoel zit, met handen en armen, en
body klaar om aan te vallen, de dagelijkse job te doen, ontsla ik."

Hij hield woord.

Tegenwoordig hangen alle journalisten lui achterover op hun stoel. Ze
kijken de teletekst eens af en tikken eens wat op het toetsenbord. De echte
goede niet te na gesproken.

De redactiekantoren zullen echter geheel en al verdwijnen.

Een uitstekend voorbeeld hoe het wāl moet, met de regionale journalistiek,
geeft de Limburgse televisiezender en omroep L1televisie.

Men maakt gebruik van een jong actief levendig helder team van louter
alzijdige beroepsvakmensen met meer dan voldoende vakkennis.

Zij zullen overleven. Voor de kranten is het te laat.
Alleen een handvol extreem goede productschrijvers is daar nog
overgebleven. In het jaar 2020 gaan zij ook digitaal. Zij redden het. Als
enigen, in de hele branche.

De regiojournalistiek en krantenuitgeverij is niet dood. Staat aan de
vooravond van een zodanig diepe en alzijdige reorganisatie, zoals de hele
branche en bedrijfssector in zijn hele, lange bestaan nog nooit heeft
meegemaakt.

Alle oudere werknemers van boven 45 jaar eruit, en alleen nog jonge niet-
traditiegebonden avonturiers en creatievelingen erin.

Dat is alles.

Dan is er een kleine kans dat het product en de sector de reorganisatie
vanaf het jaar 2045 winstgevend overleven.

.

De "toverformule", aan de onderhandelingtafel
met de directie, was altijd:

"uit bezorgdheid voor ons gemeenschappelijk product ........."

(Wim Bisschops, DGP).


.

.-.-.

Previous Home Next

___________________________________________________________________
Klik op de ikoontjes hierboven of op de bovenkop of de foto, voor de site-voorpag.
-- Twitter: --- Facebook:
Reacties: Mail: blog@juzonieuws.nl