.
woensdag 12 november 2014, 19:39 u
.

De standing
van het dagblad
.

en de
.

foddel .


van de
huis aan huis

.

.

Deel 2


.
R u de Vries Limburgs Dagblad zou nooit zijn overkomen,
wat Rubben Oppenheimer A & C Media overkwam.

Dat is het verschil tussen de man met verstand, cartoontekenaar van beroep,

en de krabbelaar die er aardig op los tekent,
maar zichzelf de das omdoet.

Triest en aangrijpend is het verloop van de media.
Zie ook het eerste artikel hierover in deze serie.

Oppenheimer heeft zich niet alleen voor het karretje van Hiddema laten
spannen.

Hij werd ook een willige speelbal in de handen van zijn opdrachtgever.

Op zich is het kwalijk welke "toer" de werkgever hiermee heeft uitgehaald.

Een gewetensvol vakbondsvertegenwoordiger zoals die vroeger bestonden
(ikzelf) zou daartegen in opstand zijn gekomen.

Hiddema liet, -zoals rechts in de documentatie te zien-, het grootste deel
van zijn eis, het geldbedrag vallen.

Hij was daarmee de beroepsrechter ten dienste, en hij verloor niet,
verstevigde zelfs, zijn "goede naam" bij de zittende magistratuur.

Die heeft hij, zoals alle advocaten, hard nodig ook.
De zaak heeft ruim voldoende landelijke bekend heid gekregen.

Hij wil er vanaf zijn, omdat de futiliteit anders zijn ingang en weerklank
bij de verdediging van grote zaken en belangrijke opdrachtgevers diskrediet
zal opleveren.

Oppenheimer heeft, gedeeltelijk een soort schuldbekentenis, rectificatie
gemaakt.
In feite bestaat er nu geen zaak.

Alles loopt met een sisser af.
Maar zo wil het A & C niet.

De uitgever van de inhoudelijk totaal onbetekenende huis aan huis met
750.000 exemplaren wil het publiciteits-balletje nog wel even laten rollen.

"We gaan door tot het hoogste hof".
De schijnbare verdedigers van het schijnbare vrije woord.

Dat zouden directie en hoofdredactie van het dagblad nooit doen.


Oppenheimer doet hiermee zichzelf de das om.
Hij mag nooit meer vrijelijk commentariërend tekenen.
Hij moet altid oppassen.
Als het hem nog een keer overkomt, vliegt hij eruit.

In toekomstige ondernemings-bezuinigingen, vliegt hij als eerste eruit.
Ze nemen dan een onschuldige eenvoudige goedkopere.
Hij komt nergens aan de bak.
Men vreest nieuwe moeilijkheden met hem.

Oppenheimer had nooit zo dom moeten zijn.
Hij had zich stilletjes en op de achtergrond moeten houden.
Intelligent en fijnzinnig in zijn commentaar.

Zoals
Ru de Vries en Karel Gerrits van het Limburgs Dagblad altijd deden.
Toen het Limburgs Dagblad nog bestond.

Als de zaak nu doorgaat, zal de beroepsrechter de voorzieningenrechter
gewoon gelijk geven. En alle hogere rechters als ze al van toepassing zijn
doen dat ook.
Dat betekent doodeenvoudig een herhaalde veroordeling van Oppenheimer.

Het is onvoorstelbaar hoe dom de mensen omgaan met de openbaarheid.

Je mag alles zeggen in dit land.
Als het gevaarlijk, beledigend, of smadelijk is en het overstijgt het
aantal luisteraars van twee,
rook je 'n zware pijp.

Beledigiging in het openbaar zonder ook maar de geringste bewijskracht en
(maatschappelijke) erkenning wordt zwaar gestraft.

Men weet het zich te herinneren als je solliciteert.
Als strip- en cartoontekenaar je hele leven lang.

Dat heb je dan behalve aan jezelf,

aan je werkgever te danken.


.

____________________________

.

Jules Zollner,
oud-rechtbankverslaggever
en bondshoofdbestuurder FNV.
.

Previous Home Next

___________________________________________________________________
Klik op de ikoontjes hierboven of op de bovenkop of de foto, voor de site-voorpag.
-- Twitter: --- Facebook:
Reacties: Mail: blog@juzonieuws.nl