19-04-2014, 23:33
-.-


Door den Schuldenlast zoo zwaar belaân ...
kunnen wij slechts Moeizaam verder gaan ...

Op ons wacht aan Gindse Einder ...
Die tot Isphahaan Ons bij zal staan
...

______________


Plotseling staat hij stil en schudt de vuist.
Zijn kleingespleten oogjes zien alles
flitsen ten hemel.

Onverstaanbaar roept hij wat en niemand ziet
of luistert. Toppunt van emotie.
Voor niets en niemand. In het algemeen.

Ze kennen hem. Hij is een stadsfiguur.
De kerk doneert hij. Hij sjokt z'n
wandelingen. Gaat nergens heen.

Het hele bedrijf rustte op zijn schouders.
Zijn taak: houd alles bijeen.
Blijf, en zorg goed, voor iedereen.

Niemand liep weg. Iedereen bleef.
Toen bij de rustgevendheid. Het vertrouwen.
Hij praat met niemand. Niemand praat met hem.

Dagelijks belt hij. Soms drie keer.
Naar het antwoord
luistert hij al lang niet meer.

Voor en achter hem zijn de anderen
al lang geleden weg gegaan.

Hij loopt nog, als bewijs
dat iedereen er is geweest.

Waarvoor en waarom?
Hij weet het zelf niet eens.

Zalig Paasfeest Hein
en alle anderen

die na het zinkend schip
uit het graf zijn opgestaan.

.-.-.

. .

Previous Home Next

___________________________________________________________________
Klik op de ikoontjes hierboven of op de bovenkop of de foto, voor de site-voorpag.
-- Twitter: --- Facebook:
Reacties: Mail: blog@juzonieuws.nl