vrijdag 28 november 2014, 20:06 u.
.
Roermond
.
Roermond gaat met de aanstelling van mevrouw Donders tot burgemeester een
goede bestuurlijke toekomst tegmoet.

Dat bleek uit de reportage en het interview in "Avondgasten" dat
L1Televisie begin deze week uitzond.

Mevrouw Donders is een evenwichtige en rustige persoonlijkheid, die de stad
in politiek rustiger vaarwater gaat brengen.

Dat is hard nodig. De nieuwe burgemeester doet dat met gedecideerde
beslistheid, en met een heel erg goed luisterend oor en snel en soepel,
gladjes en vanzelfsprekend
schokvrij aanpassen en meedenken bij iedere verandering.
Dat is karakteristiek bestuurlijk sterk.
Daar vraagt het volk en het land om.

De nieuwe burgemeester gebruikt de benoeming en ervaring in Roermond
waarschijnlijk ook, om de carriereplanning na verloop van tijd door te
kunnen zetten naar een grotere gemeente.

In ieder geval brengt mevrouw Donders in Roermond "rust in de tent". De
oppositie krijgt snel genoeg van lieverlee niet meer zoveel
kans er spreektechnisch theatraal en demagogisch "een potje van te maken".
Geen Poolse Landdag gekwetter en gesnater in Roermond.
De verkiezingen P.S. zijn in aantocht.
Mevrouw Donders regeert met de ene hand op het Reglement van Orde,
de andere met de voorzittershamer.
Niet méér instanties dan drie in de discuzzie.
Dan valt de hamer.

Dat was het beproefde recept van de burgemeesters Heemskerk (Echt) en Hendrikx (Herten)
in de tachtiger jaren van de vorige eeuw.
In Roermond bestuurde de raad onder
ijzeren tucht van Custers' discipline.

De oppositie van Roermond
zal
"in de kleine steentjes" moeten lopen want mevrouw Donders pakt al
te excessieve orde- en rustverstoringen tijdens de beraadslagingen meteen
en snel, hedecideerd en respectvol, hoffelijk maar direct afdoende
doorzettend aan.

Zo te zien zal zij met Roermond niet al te veel moeite hebben. Dat is ook
precies wat de overige, omliggende, en verder verwijderde gemeenten in de
provincie van de nieuwe leiding van de stad verwachten.

De tolerante voor al te grote bestuurlijke ordeverstoringen in Roermond is
in het hele land
en zeker ook in de provincie al meer dan volledig en voldoende bereikt.

Het bestuurlijk gedrag van Roermond vindt tot nu toe nergens meer genade.
Het wordt als irritant gevoeld.

Dat is niet in het belang van de "verkoopbaarheid" van de stad en haar
samenstellende elementen.

Maastricht

Een veel minder rooskleurige bestuurlijke situatie en toekomst heeft
momenteel de Limburgse hoofdstad Maastricht te verduren.

Zoals uit nevenstaand in huis aan huis bladen gepubliceerd interview
blijkt, wil burgemeester Onno Hoes daar weg.

De man is versjofeld en verpieterd.
Hij maakt een geslagen indruk.
Dat kunnen we als hoofdstad
in een moeilijke tijd niet hebben.
Het is nu eenmaal zo.

Hij wil voorzitter of lid van het college van bestuur van de Limburgse
universiteit worden.
Staat in het interview.

Dan is de druk van de ketel, de kou uit de lucht en hij is goed onttrokken
aan de openbaarheid, veilig tegen aanvallen.

De burgemeester erkent dat hij is ingestort.
Hij verschijnt vrijwel niet meer in het openbaar.
Hij is uitgeblust.
De schamele affaires uit het verleden drukken zwaar op zijn emotionaliteit.

Een fractie in de gemeenteraad heeft gezegd dat de nieuwe termijn van de
burgemeester niet meer verlengd moet worden.

Maastricht is de achterliggende tientallen jaren niet gelukkig geweest met
de keuze van de burgemeesters.

Maastricht is een moeilijke stad om te besturen .
De inwoners en vertegenwoordigers zijn niet gemakkelijk, soepel of
plooibaar.

Er liggen een groot aantal zware opdrachten
en moeilijke ontwikkelingen hoognodig
op
doortastende oplossing en duidelijke ervaren leiding te wachten.
De raad is niet bijzonder intelligent.
De wethouders zijn matig. De kans dat die
mislukken is nu abnormaal groot.

De wens van Onno Hoes zal waarschijnlijk niet in vervulling gaan. Het
universiteitsbestuur wil hem niet.
De universiteit is altijd "verkoopbaar aantrekkelijk"
geweest en moet dat blijven.
De concurrentie is groot.
Je moet, "iets meebrengen aan relaties",
en aan goodwill,
anders kom je er niet in.
Dat is de "formule Tans",
die Jo Ritzen maar al te goed begreep.

De toekomst van Maastricht is uiterst zorgelijk.
Die van Heerlen is dat eveneens.

Beide steden hebben geen uitzicht op snelle verbetering van de leiding.
De burgemeesters hebben afgedaan.
De kwaliteit was knudde.

De vermindering van de bevolking
en devaluatie van het bestuurlijk, productief en
consumptief potentieel gaan autonoom en onstuitbaar voort.

Zuid Limburg heeft de boot gemist.
De Oude Mijnstreek herstelt daar niet meer van.
De mijnen zijn dicht, de oudjes kunnen
voort-vegeteren, op de revenuen
uit de grindpot, en de verkoop
van de Essent-aandelen.
Snelle nieuwe verkeers- en handelsstromen gaan onder langs de grens met tomeloze
snelheid aan de neus van Limburg
en het land voorbij.
Handel verzamelt zich altijd dicht in de buurt
van snelle nieuwe verkeersstromen.
Limburg en Nederland hebben Europa niets te bieden.
De kans tot samenwerking met Frankfurt, München, Keulen, Aken en Brussel
is voorbij.
De kinderen van mijnwerkers trekken naar Amsterdam.
Wat overblijft zijn apathisch smakkende mummies.

Zoals te verwachten en te calculeren was.

Economische wetmatigheden zijn altijd als enige doorslaggevend.
.

Previous Home Next

___________________________________________________________________
Klik op de ikoontjes hierboven of op de bovenkop of de foto, voor de site-voorpag.
-- Twitter: --- Facebook:
Reacties: Mail: blog@juzonieuws.nl